1918- روسیه بعد از سرنگونی آخرین تزار خود، در 25 ژانویه به صورت اتحاد جماهیر شوروی درآمد، تروتسکی لیدر سرخها شد و مسکو به عنوان پایتخت کشور شوراها انتخاب گردید. «یاکوف پروتازانوف» یکی ازمعدود فیلمسازان پیش از انقلاب اکتبر است که در دورهی حکومت نوین نیز امکان کار پیدا میکند.
1917- کانی آیلند (راسکو آربوکل-
امریکا): این فیلم از آخرین فیلمهای راسکو آربوکل در مقام کارگردان و بازیگر است.
آربوکل که به علت چاق بودنش معروف به «فتی آربوکل» بود درحالی که در اوج محبوبیت و
شهرت به سرمیبرد به اتهام برگزاری یک مهمانی بیبند وبار و قتل یک نوستاره به نام
«ویرجینا راپی»، که از مهمانان بود، با رسوایی بزرگی مواجه میشود.
تولد یک ملت (دیویدوارک گریفیث- امریکا): گریفیث پس از ساختن حدود 500 فیلم کوتاه طی سالهای 1908 تا 1914 در این سال با روی پرده بردن این فیلم ثابت کرد که دیگر سینما فقط یک وسیلهی سرگرمی نیست، بلکه میتواند جای ادبیات را برای مخاطبان عادی بگیرد و زبانی خاص خود را داشته باشد ومیتوند تاریخ را با نور بنویسد، اگر چه با جعل، اما بنویسد. چرا که فیلم نخستین اثر نژادپرستانهی تاریخ سینما به شمار میآید.
1911- در این سال سیدنی آلکات اولین بنهور را فیلمبرداری کرد. فیلم دریک حلقه ساخته و نمایش داده شد. لوئیس والاس نویسندهی رمان بنهور برسرکپیرایت، یکی از نخستین دعواهای حقوقی هالیوود را به راه انداخت.
چهار سال پیش از نمایش فیلم پرآوازهی برادران لومیر در گراندکافه (28 دسامبر 1895) تامس ادیسون اولین دستگاه نمایش فیلمهای سوراخ دار را اختراع کرده بود، یعنی همان کینتوسکوپ: «میتوانید روی مبلی در سالن منزلتان لم بدهید و روی یک پردهی نمایش یک گروه اپرا را باحضور هنرمندانی که مینوازند، تکان میخورند، حرف میزنند و آواز میخوانند، تماشا کنید...
در زمانی که ملییس برای بیان دنیای شخصی خود به کمک سینما، سبکی ویژه ابداع کرده بود، سینماگران انگلیسی دست به ابتکارهایی زدند که بعدها در قالب «زبان سینمایی» در آمدند. بنیانگذار این زبان در انگلستان «جیمز ویلیامسن» (۱۸۵۵-۱۹۳۳) از برایتون بود...
سالهای پس از ١٩٠٧ سینمای فرانسه تحت تاثیر شیوهی آکادمیک و بیگانه با واقعیت «سینمای هنری» بود. فیلمهای آن دوره میکوشیدند پاسخگوی نیازهای طبقهی ممتاز جامعه باشند و یا لحظههای حساس و قهرمانانهی تاریخ را توصیف کنند و یا میکوشیدند آثار برجستهی ادبی را به شکل سینمایی نشان دهند...
درحالی که باید لومییر را پدر اصلی سینمای مستندسازی به شمار آورد، ملییس قدیمیترین کسی است که تکنیک خیالپردازیهای سینما را به وجود آوردهاست...
درمدتی کمتر از دو دهه سینما صنعت عمدهای شده و به هنر تبدیل شد. و به قول ادگار مورن این هنرمندان یا تحصیلکردگان نبودند که این دگرگونی را فراهم کردند، بلکه تجار خردهپا، خودآموختگان، شعبدهبازان و دلقکان، سببساز آن بودند. همچنانکه تهیهکنندگان اروپایی به زودی دریافتند، بازار امریکا در سال ١٩٠٥ سلطهاش را برجهان آغاز کرده بود و مابرای درک برخی از تنشهای ناشی از این گسترش نیازمند آنیم که وارد بحثی شویم که عمدتا به امریکا مربوط میشود...
بعد از اختراع دوربین فیلمبرداری انسان بر تفاوتزبان و آداب ملی پیشی گرفت. لحظهای به نظر آمد انسان پرومتهای شده است که میتواند خدایان را فریب دهد و مصون بماند.
اگر بخواهیم خاستگاه سینما را از آنجا شروع کنیم که چه کسی مخترع چه چیزی بوده است، گرفتار هزارتوی غریبی میشویم و ادعاهای ضد و نقیض بسیار.