نمای متوسط یا  مدیوم شات

Medium Shot نماییست که از کمر تا سر سوژه(بازیگر)راا دربرگیرد.این نوع از نما، در عین حال که میتواند کمی‌ از حالات و جزئیات چهرهٔ بازیگر را نشان دهد ،قادر است فضای پیرامون و حرکات بدن او رأ نیز به نمایش بگذارد.همانطور که استفاده از نمای دور در دهه اول قرن بیستم میلادی رایج شد و کاربرد خلاقانهٔ نمای نزدیک در دهه دوم این قرن مورد استفاده قرار گرفت،دهه سی‌ میلادی رأ می‌توان دهه کشف قابلیتها و کاربرد نمای متوسط دانست. نمای متوسط بسته به نزدیکی‌ یا دوری از سوژه به دو دستهٔ

Medium Close Up یا نمای متوسط نزدیک که از سینه تا سر سوژه را میپوشاند و

Medium Long Shot نمای متوسط دور که اندازهٔ پایین کمر تا فرق سر بازیگر راا می‌‌پوشاند ،تقسیم می‌‌شود.
برخی‌ دیگر از ویژگیهای نمای متوسط به قرار زیر است:  
نمای متوسط موثرترین نما برای نشان دادن کنش و واکنش دو یا چند نفر یا سوژه در یک قاب میباشد. از این دسته اند صحنه‌های گفتگو، درگیری،معاشقه و رقص. به یاد بیاوریم صحنه‌های مشهور گفتگو در فیلم "پدرخوانده" فرانسیس فورد کاپولا و یا صحنهٔ درگیری جان وین در"الدرادو" اثر هوارد هاوکز و یا نمای دو نفرهٔ داخل اتومبیل، اد‌ی کنستانتین و آنا کرینا در آخر فیلم"آلفاویل" گدار و نمای دو نفره و نیمرخ از مرگ و شوالیه در فیلم "مهر هفتم"اینگمار برگمان را.

نمای متوسط در الفبای سینما، آنچه که قواعد صرف و نحو و جمله سازی سینمایی گفته میشود،از اجزای اصلی‌ محسوب میشود. بنا به سبک و روش شخصی‌ ،کارگردانان معمولا یا با نمای نزدیک و یا دور صحنه را شروع می‌‌کنند و این نماهای متوسط هستند که نقش اصلی‌ در روایت داستان و تداوم آن به عهده دارند. به همین جهت بخش اعظم نماهای یک فیلم، هم از لحاظ تعداد و هم از نظر زمان به نمای متوسط اختصاص دارد. 

نمای متوسط به جهت دارا بودن هر دو ویژگی دو نمای دیگر، و به این جهت کاربرد آسان در دکوپاژ سینمایی، خیلی‌ زود جایگاه خود را در ارتباط تصویری تلویزیونی یافت، طوری که نمای متوسط رأ اغلب نمای تلویزیونی مینامند. گفتگوها،اجرای اخبار، نمایشها و سریالهای تلویزیونی پر است از نماهای متنوع و طولانی در قاب متوسط.

نماهای متوسط بنا به دور یا نزدیکی‌ میتوانند دو ویژگی نماهای دور و نزدیک یعنی‌ نشان دادن موقعیت و فضا و همینطور تاکید و جز نمایی را، بصورت همزمان ولی‌ در مقیاسی کوچکتر، نشان دهند.

زمان درک یک نمای نزدیک بین ۴ تا ۸ ثانیه است. برای ایجاد تنوع در نماها و تعویض آنها در زمان تدوین، تدوینگرها همواره به این موضوع توجه میکنند