شهرام عطایی

1917- کانی آیلند (راسکو آربوکل- امریکا): این فیلم از آخرین فیلم‌های راسکو آربوکل در مقام کارگردان و بازیگر است. آربوکل که به علت چاق بودنش معروف به «فتی آربوکل» بود درحالی که در اوج محبوبیت و شهرت به سرمی‌برد به اتهام برگزاری یک مهمانی بی‌بند وبار و قتل یک نوستاره به نام «ویرجینا راپی»، که از مهمانان بود، با رسوایی بزرگی مواجه می‌شود.

گرچه دادگاه او را تبرئه کرد ولی حکم دادگاه کمکی به ادامه‌ی موفقیت او نکرد. یکی از کارهای بزرگ آربوکل بازی دادن کیتون برای نخستین بار در این فیلم بود. در نمایی استثنایی از فیلم «باسترکیتون» که معروف به صورت سنگی کبیر بود، برای اولین بار و آخرین بار بر روی پرده‌ی سینما می‌خندد.

دخترکوچولوی ثروتمند بی‌نوا (موریس تورنور- امریکا): مری پیکفورد برای نخستین بار در این فیلم نقش یک دختربچه را بازی می‌کند (پیکفورد درحالی که بیست ساله است نقش یک دختر یازده ساله را بازی می‌کند) و با این که همه تصور می‌کردند فیلم شکست خواهد خورد، با چنان استقبالی مواجه شد که پیکفورد ناگزیر شد تا سی‌وچند سالگی نقش دختربچه‌ها را بازی کند. یکی از نکات قابل توجه این فیلم، این است که یک روز صبح که پیکفورد درحال آماده کردن خود بود به طور اتفاقی آئینه‌ی میز گریم در جهتی قرار می‌گیرد که نور بامدادی را روی صورت او پخش می‌کند و در نتیچه بچه‌سال‌تر به نظر می‌رسد. پیکفورد ماوقع را برای کارگردان تعریف می‌کند و این تمهید در فیلم‌برداری مورد استفاده قرار می‌گیرد و به زودی در سینمای هالیوود و سراسر جهان رایج می‌شود.

اتفاق مهم برای آمریکا و سینمای این کشور در این سال، ورود امریکا پس از گذشت 3 سال به جنگ جهانی اول در 6 آوریل بود که فیلم‌های این دوره را تحت‌الشعاع قرار داد. در روسیه نیکلاس دوم آخرین تزار روسیه

کناره‌گیری کرد و لنین چند هفته بعد از سوئیس به پتروگراد آمد.

نخستین دوره‌ی جوایز پولیتزر نیز اهدا شد.