پروانه ستاری

به جان و دل تنها زندگی را دوست می دارم. و براستی آن گاه که از او بیزارم بیش از همیشه دوست اش می دارم!
چنین گفت زرتشت/سرود رقص


1- رقصنده در تاریکی
"رقصنده در تاریکی" یکی از معدود موزیکال های تاریخ سینمای جهان است که پایانی تراژیک دراد. ما فیم های موزیکال را به عنوان فیلم هایی شاد و پر زرق و برق می شناسیم ولی قرار گرفتن واژه ی موزیکال در کنار تراژدی تعجب آور است، اما" فون تری یر" تونسته در اقدامی بی نظیر غمناکی تراژدی را در بیاورد.
رقصنده در تارکی فیلمی درباره ی عشق و معصومیت است، عشق به فرزند و موسیقی. سلما زنی از اروپای شرقی است که برای مداوای بیماری فرزندش مجبور به مهاجرت به امریکا شده است. او همه چیزش را قربانی می کند تا جان پسر نوجوانش را در برابر کوری ای که انتظارش را می کشد نجات دهد.
بیشتر شخصیت های این فیلم شخصیت های معمولی هستند و سلما که شخصیت اصلی فیلم است فرد ساده و معصومی است و روزهایش را با رویاهایش سپری می کند (رویاهایی که ریتم فیلم را عوض می کند و آن را از فضای اندوهناک به فضای شاد می برد.) سلما به راحتی رازش را به بیل می گوید ولی حاضر نیست حتی در دادگاه راز بیل را آشکار کند.
به نظر می رسد فون تری یر این نقش را برای صورت بچه گانه و شبه مونگول " بیورک" (خواننده ی معروف آیسلندی) نوشته که ایت انتخاب سبب همذات پنداری بیننده با نقش اول فیلم شده است.
در این تراژدی موزیکال قدم به قدم عرصه بر سلما تنگ می شود و همین طور قدم به قدم فشار بیشتری به بیننده وارد می شود و شاید برای همین است کارگردان در پاساژهایی ما را وارد رویاهای سلما می کند (مثلا رویای سلما از سلول اش در زندان تا جایگاه اعدام یا رویایش در زمانی که به تخته ی اعدام بسته شده و طناب دار دور گردنش است.)
این پاساژهای موزیکال که ما را با رویاهای سلما آشنا می کند این سئوال را در ذهن مخاطب ایجاد می کند که آیا سلما را دیوانه بپنداریم یا عاشقی که در زمان و مکان دیگری زندگی می کند و عاشقانه زندگی را دست دارد؟
نظر ما هرچه باشد این فیلم توانست در اولین نمایش اش در فستیوال کن سال 2000 اغلب تماشاگران را تحت تاثیر قرار دهد. به گفته ی حاضران سالن با گریه ی تماشاگران خالی شد.
رقصنده در تاریکی که قسمت سوم سه گانه ی "قلب طلایی تری یر" است به واقع قلب های طلایی و انسان های با احساس را نشانه رفت و توانست نخل طلا را از آن خود کند.


2- لارس فون تری یر
"لارس فون تری یر" معروف ترین کارگردان دانمارک پس از "کارل تئودور درایر" در سطح بین المللی است که از یازده سالگی شروع به فیلم ساختن کرد.
او در آوریل 1956 در کپنهاگ دانمارک به دنیا آمد. در سال 1979 به مدرسه ی فیلم دانمارک رفت و در سال 1983 پس از ساختن حدود چهل فیلم کوتاه فارغ التحصیل شد. از میان این چهل فیلم دو فیلم "شبانه"(1980) و "تصویر رهایی"(1892) (که به درایر، تارکوفسکس و اورسون ولز تقدیم شده است) جایزه ی بهترین جشنواره ی فیلم مونیخ را دریافت کردند.
پس از اتمام تحصیلات دانشگاهی او کار بر سه گانه ی "اروپا" یعنی "عنصر جنایت"، "اپیدمیک" و "اروپا" را آغاز کرد که هر سه فیلم با اقبال در جشنواره ی کن روبرو شدند.
در سال 1996 اولین سه گانه ی "قلب طلایی" را با نام "شکستن امواج" کارگردانی کرد که جایزه ی بزرگ هیات داوران کن را بدست آورد. در سال 1998 فیلم بعدی این سه گانه یعنی "احمق ها" را کارگردانی کرد و در سال 2000 با ساختن "رقصنده در تاریکی"  این سه گانه را به اتمام رساند و توانست نخل طلا را از آن خود کند.
اشتیاق فون تری یر برای سه گانه سازی تمامی ندارد، زیرا سه سال بعد با کارگردانی "داگویل" سه گانه ی بعدی اش یعنی "امریکا، سرزمین فرصت های طلایی" را شروع کرد. دومین فیلم این سه گانه،"مندرلی"، در سال 2005 روانه ی سینما ها شد و سومین قسمت اش قرار است در سال 2009 با عنوان "واشنگتن" ساخته شود.


3- دگما 95
در سال 1995، همزمان با صدسالگی سینما، فون تری یر، وینتر برگ، یاکوبسن و لورینگ اساسنامه ی معروفشان را در یکی از جلسات یک همایش بین المللی تحت عنوان "سینما در آستانه ی ورود به دومین سده" که در پاریس برگزار می شد، منتشر کردند. در این جلسه فون تری یر به نمایندگی از گروه دگما مرامنامه ای را که تنظیم کرده بود، خواند و سپس آن را به میان جمعیت پرتاب کرد و سالن ادئون را ترک کرد.
این مرامنامه شامل ده بند بود که هیچ چیز تازه ای به تکنیک های آزموده شده ی سینمای جهان اضافه نمی کرد. در واقع این مرامنامه آمده بود تا فیلم ها را با حالتی متحد الشکل درآورد و به نوعی اعتراض خود را به موج نوی فرانسه اعلام دارد. پایه گزاران دگما معتقد بودند که موج نو که خود زمانی برای رها شدن از قید وبند های سینمایی تلاش می کرد، حالا خود به یک سنت قاعده مند کهنه تبدیل شده است. دگما 95 آمده بود تا همه چیز را تغییر دهد و در های جدیدی را بر روی سینما باز کند ولی عاقبت بنیان گذارانش را نا امید کرد.
قوانین این گروه عبارتند از:
فیلمبرداری باید در محل انجام شود. لوازم صحنه نباید از جایی آورده شوند. اگر لوازم خاصی لازم است ، فیلمبرداری باید در جایی انجام شود که این وسایل وجود دارند.
صدا و تصویر نباید جدای از هم تولید شوند اگر موسیقی در جایی از فیلم به گوش می رسد باید در همان محل فیلمبرداری پخش و ضبط شده باشد.
دوربین باید با دست حمل شود.
فیلم باید رنگی باشد و نورپردازی قابل قبول.اگر نور کافی نیست، نور مورد نیاز باید از لامپ کوچکی که به دوربین متصل است تأمین شود.
استفاده از فیلتر و لنز ممنوع است.
فیلم نباید شامل جلوه های خاصی باشد؛ قتل و تیراندازی نباید اتفاق بیفتد.
زمان و مکان فیلم باید واقعی باشد.
فیلم های مربوط به ژانر خاص پذیرفته نیستند.
فرمت فیلم باید 35 میلی متری ( آکادمی) باشد.
نام کارگردان نباید مشخص باشد.


شناسنامه فیلم

رقصنده در تاریکی
کارگردان:لارس فون تری یر
نویسنده ی فیلم نامه: لارس فون تری یر
بازیگران: بیورک/ کاترین دونو/ پیتر استورمر/ جوئل گری
آهنگ ساز: بیورک/مارک بل
محصول مشترک: دانمارک/آلمان/هلند/امریکا/انگلیس
محصول سال 2000
زمان:140 دقیقه